หลอมรวมเท่านั้น แต่บรรดาเผ่าปิศาจขั้นกำเนิดใหม่เหล่านั้นกลับปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดี ถึงกับเคารพนบนอบอยู่บ้าง
“พั่งจื่อ เจ้ารีบมาดูเร็ว เผ่าปิศาจชนิดนี้เหมือนหนูหรือไม่?” จินเฟยเหยากระพริบตาเอ่ยออกมาโดยไม่คิด
พั่งจื่อที่กัดเนื้อปลาอยู่ก็รีบวิ่งมายืนมองอยู่ข้างกำแพงด้วยกัน หลังจากมองก็ตอบหลายคำ
เสียงดังไปถึงข้างบ้านทำให้พวกเขาไม่พอใจทันที “พวกเจ้าเป็นใครจึงกล้ากินเนื้อในเมืองไป่เหอ! อีกทั้งยังพูดจาพล่อยๆ หยามเกียรติราชวงศ์เผ่าพิภพ”
จินเฟยเหยานึกว่าพวกเขาจะด่าทอตนเองที่ว่าพวกเขาเหมือนหนูเสียอีก คิดไม่ถึงจะว่าเรื่องตนเองกินเนื้อปลา นางกลืนเนื้อปลาลงไปอย่างว่องไว สะบัดมือเอ่ยว่า “พวกเจ้ามีหลักฐานว่าข ข้ากินปลาหรือ? เป็นคนต้องใจกว้าง อย่าว่าร้ายผู้อื่นสุ่มสี่สุ่มห้า”
คิดไม่ถึงว่าจะมีคนแบบนี้ กินลงไปแล้วก็ถือว่าตนเองไม่ได้กิน? เผ่าปิศาจในเรือนทางนี้จึงตะลึงงัน รู้ทันทีว่าถูกเล่นตลก สีหน้าแข็งค้างมีคนคิดจะมาหาเรื่อง
ในเวลานี้มีเผ่าปิศาจคนหนึ่งในบรรดาเผ่าปิศาจที่สูงเพียงครึ่งตัวคนเอ่ยปากกล่าววาจา “ข้าถามเจ้าเรื่องหนึ่งได้หรือไม่?”
“ราชัน!” เผ่าปิศา
