ชุดนี้กลับเปลี่ยนเป็นสะดุดตาขึ้นมา นี่นางยังเพิ่มโลหิตสัตว์สีดำลงไป ปมากมายจึงสะกดแสงอันงดงามของขนจูเชวี่ยได้ แต่ผลสุดท้ายกลับเหมือนผงสีเงินกระจายออกมาภายใต้สีดำ มีจุดแสงเล็กๆ กระพริบในบางครั้งราวกับดวงดารา
เรื่องนี้ก็จนหนทาง ถ้าเรียบง่ายเกินไปจะทำให้คนรู้สึกว่ามีปัญหา ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่คนหนึ่งสวมชุดราวกับคนขั้นฝึกปราณ บ่งบอกชัดว่าคิดจะทำร้ายคน
“ไป พวกเราออกไปตามหาพั่งจื่อ หลายเดือนแล้วยังไม่เห็นเงาเลย ไม่รู้ว่าถือของวิเศษชั้นยอดชิ้นนั้นวิ่งไปที่ใด” จินเฟยเหยาสวมชุดอีกาเสร็จก็ฉุดลากหวาหวั่นซีออกจากบ้านไปตามหาพ พั่งจื่อ
หลังจากพั่งจื่อไปเมืองไป่เหอวันนั้นก็ไม่เคยกลับมา จินเฟยเหยารู้สึกว่าแปลกประหลาด ต่อให้เล่นจนเบิกบานใจอย่างไรก็ต้องกลับมาสักครั้ง เหตุใดจึงหายไปโดยไร้ร่องรอย
“บางทีพี่พั่งอาจจะถูกคนย่างกินแล้ว เนื้อของมันเยอะขนาดนั้น ถ้าเจอผู้บำเพ็ญเซียนกินเนื้อจะอันตรายมาก” เพิ่งเดินไปครึ่งทาง น้ำเสียงของหวาหวั่นซีทางด้านข้างพลันเปลี่ยนไป
