เหยาไม่มองดูให้มากความ นางยืนอยู่บนทรายสีขาวในเรือนเล็กๆ ของตนเอง กางวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจเสร็จ จากนั้นก็มุดเข้าห้องโขดหินภายในเรือน ผ่านไปครู่หนึ่งพั่งจื่อจึงถู กนางโยนออกมา กล่องสีแดงที่อยู่ใกล้ๆ กันก็ถูกโยนออกมาด้วยและกระแทกบนหัวพั่งจื่อพอดี กล่องสีแดงร่วงลงบนพื้น มุกโปร่งใสขนาดเท่ากำปั้นเม็ดหนึ่งกลิ้งออกมาจากด้านในและแผ่ ปราณวิญญาณออกมา
จากนั้นก็เห็นจินเฟยเหยายืนโบกไม้โบกมือให้พั่งจื่ออยู่ตรงประตู “ข้าจะหลอมสร้างหวาหวั่นซีก่อน ถ้าเจ้าเบื่อหน่ายก็เอาของวิเศษชั้นยอดชิ้นนี้ไปเล่น หลายวันนี้อย่าเอะอะรบกวนข้ า”
ต่อมาก็ได้ยินจินเฟยเหยาด่าทออย่างไม่สบอารมณ์ “สำนักหลิงเถี่ยวเฮงซวย ใครนะอยู่ว่างจนเบื่อหน่าย คิดไม่ถึงว่าจะหลอมสร้างของวิเศษชั้นยอดแบบนี้ออกมา! เห็นของวิเศษกระจอกมามาก ก็ยังไม่เคยเห็นสิ่งไร้ประโยชน์ขนาดนี้เลย”
ส่วนพั่งจื่อกลับหยิบขึ้นมาอย่างดีอกดีใจ ชูขึ้
