าปิศาจต่างยึดครองคนละร้าน ไม่แย่งชิงการค้ากัน ถือว่าอยู่ร่วมกันอย่างสันติ แต่บ้านเปลือกหอยยิ่งสร้า างก็ยิ่งสูง ไม่ได้ลดแรงกดดันของผู้บำเพ็ญเซียนในเมืองไป่เหอที่เพิ่มมากขึ้นทุกทีเลย สุดท้ายได้แต่ไปสร้างเกาะภายนอกเอง เนื่องจากราคาสร้างเกาะอันห่างไกลไม่สูงนักดังนั้นจึงไม่ ได้สร้างเป็นบ้านเปลือกหอย ทว่าแบ่งเป็นเรือนอันกว้างขวางให้ผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูงเช่าพักอาศัย
สตรีเผ่าแมวคิดว่าสตรีขั้นกำเนิดใหม่เบื้องหน้าขายวาฬภูเขาโดดเดี่ยวได้ยามามากมายจึงพานางไปดูเกาะภายนอก ขอเพียงแขกที่พวกนางรับรองซื้อสิ่งของที่นี่ พวกนางก็จะได้กำไรห้า เปอร์เซ็นต์ ทว่าเช่าบ้านได้ผลประโยชน์มากที่สุดเนื่องจากมีแต่ผลประโยชน์ไม่ต้องมีต้นทุน
เพื่อแสดงความเคารพ ผู้บำเพ็ญเซียนที่เช่าเกาะอันห่างไกลจะมีห้องส่วนตัวอันงดงามหรูหรารับรอง ไม่ต้องเบียดเสียดกับผู้บำเพ็ญเซียนที่เช่าบ้านเปลือกหอยข้างนอก จินเฟยหยาจึงถูกพาเข้
