กำลังปรากฏขึ้นเบื้องหน้า พอดีเป็นเยี่ยจื่อที่หลบหน นีมานานแล้ว ด้วยความเร็วของนางไม่นานต้องถูกผู้บำเพ็ญเซียนทางด้านหลังไล่ตามมาจับตัวแน่
จินเฟยเหยาขยับลงด้านล่างนิดๆ รอจนเข้าใกล้เยี่ยจื่อจึงใช้มือลากนางเข้ามาในไฟนรก และหลบหนีออกไปพร้อมกัน
เยี่ยจื่อหวาดกลัวจนดิ้นรน เปลวเพลิงสีดำเย็นเยียบคือสิ่งใด!
“อย่าขยับ ข้าเอง” จินเฟยเหยาเอ่ยปาก
เยี่ยจื่อได้ยินเสียงของจินเฟยเหยาเยี่ยจื่อจึงโล่งอก “ที่แท้เป็นผู้อาวุโสจิน ข้าตกใจหมด” จากนั้นนางก็เอ่ยถามอย่างสงสัย “ผู้อาวุโส นี่คืออะไร?”
“นี่คือเวทลับที่ใช้หลบหนีของข้า เจ้าว่ายช้าเกินไป พวกเราจำเป็นต้องเร่งรุดกลับเมืองไป่เหอ ด้านหลังมีเผ่ามารขั้นแปลงจิตไล่กวดมา” จินเฟยเหยาอธิบาย
เยี่ยจื่อสูดลมหายใจหนาวเหน็บ “เพราะเหตุใดต้องไล่ตามพวกเรา? หรือผู้อาวุโสไปชิงร่างท่อนบนของวาฬภูเขาโดดเดี่ยวมา”
ในความคิดของเยี่ยจื่อ จินเฟยเหยาสามารถแย่งหนังวาฬภูเขาโดดเดี่ยวจากผู้บำเพ็ญเซียนแปดคนมาได้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว
ทว่าได้ยินเสียงหัวเราะของจินเฟยเหยาดังมาจากในเปลวเพลิงสีดำ “ข้านำครึ่งที่ติดส่วนหัวมา ตอนนี้พวกเขาต้องมีโทสะแ