ทบตายแน่ คงไล่ตามมาด้านหลังเสียแปดส่วน”
“ครึ่งที่ติดส่วนหัว!” เยี่ยจื่อตะลึงงัน นั่นคือไม่เหลืออะไรเลยนะ ใครๆ ก็รู้ว่าส่วนหางของสัตว์ทะเลแทบทั้งหมดส่วนหน้าใหญ่ส่วนหลังเล็ก นี่เอาท่อนบนมาท่อนล่างเหลือแค่หางอ อันเดียว
ร่ำรวยแล้ว! ในสมองของเยี่ยจื่อมีเพียงความคิดนี้ รอจนบนร่างมีควันสีขาวพวยพุ่ง นางจึงได้สติคืนมาก็พบว่าตนเองกลับถึงเมืองไป่เหอแล้ว
จินเฟยเหยาพานางกลับไปที่ร้าน ท่านพ่อท่านแม่ของเยี่ยจื่อยังคิดว่าจะไปผลัดเปลี่ยนกับเยี่ยจื่อ ถ้ามีคนใจดีให้ยืมพื้นที่หลายวันจะต้องตั้งใจล่าสัตว์ปิศาจจึงคิดจะลากสังขารชราภาพ ไปสักครา หาสินเดิมเจ้าสาวให้เยี่ยจื่อสักหน่อย ยังไม่ได้ออกจากบ้านก็เห็นเยี่ยจื่อกลับมา
“เยี่ยจื่อ เกิดอะไรขึ้น ผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นไม่ยอมให้ยืมพื้นที่หรือ? ถ้าไม่ยอมให้ยืมก็ช่างเถอะ ไม่เป็นไร” ท่านแม่ของเยี่ยจื่อเห็นสีหน้าของบุตรสาวผิดปกติ นึกว่าพลาดเรื่องพื้ นที่จึงจูงนางมาเอ่ยปลอบโยน
เยี่ยจื่อกลับส่า
