จินเฟยเหยามองคนเผ่ามารทั้งสามที่เข้ามาใกล้แวบหนึ่ง จากนั้นร่างก็ส่ายไหวหยิบยืมน้ำวนที่วาฬภูเขาโดดเดี่ยวสร้างขึ้นว่ายไปทางวาฬ นางพยายาม ว่ายไปตามทิศทางของกระแสน้ำอย่างสุดกำลัง บางครั้งยังทำท่าทางดิ้นรน พยายามทำให้ตนเองเหมือนถูกดูดไปไม่ใช่เป็นฝ่ายไปเอง
ขนาดขั้นหลอมรวมยังหลบหนี ขั้นกำเนิดใหม่จะถูกน้ำวนดูดมาได้อย่างไร ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์ทั้งห้ากลับไม่ว่างมายุ่งกับนาง เนื่องจากคนเผ่ามารสามคนเข้ามาใกล้แล้ว เทียบ บกับจินเฟยเหยาคนเดียว เผ่ามารขั้นแปลงจิตที่มีไอสังหารพวยพุ่งอันตรายกว่ามาก
ดวงตาของจินเฟยเหยาก็สังเกตคนเผ่ามารเหล่านั้น เส้นผมสีแดงเพลิงภายใต้การส่องสว่างของมุกกวงหมิง สะดุดตาอย่างน่าประหลาด ปราณมารสีดำบนร่างพลิกตลบเตรียมพร้อมต่อสู้ได้ทุกเมื่ อ
“รีบไสหัวไปแล้วจะเหลือทางรอดให้พวกเจ้าสายหนึ่ง” เผ่ามารที่พุ่งมาไม่เอ่ยวาจาไร้สาระ ตะโกนบอกคนทั้งห้าตรงๆ อย่างหยิ่งผยองทันที
จะปล่อยเหยื่อที่ใกล้จะได้มาไว้ในม