บึ้ง ด้านล่างมืดมิดมองไม่เห็นอะไร
เยี่ยจื่อถือมุกชี้ไปด้านล่างพลางเอ่ย “ผู้อาวุโสจิน ขอเพียงเข้าสู่ร่องลึกแห่งนี้ก็จะเป็นสถานที่ซึ่งต่อสู้กันวุ่นวาย ท่านจะไปจริงๆ หรือ?”
“มาถึงแล้ว ต้องไปแน่นอน ถ้าจะทำก็ต้องเล่นใหญ่หน่อย เจ้ากลัวอะไร ขี้ขลาดขนาดนี้ยังฝึกบำเพ็ญอีก หาคนมาแต่งงานให้สิ้นเรื่องสิ้นราวเถอะ” จินเฟยเหยาปลดปล่อยการรับรู้ออกไปมองดู รอบด้าน รู้สึกได้ว่าในน้ำทะเลอันมืดมิดมีปลาขนาดเท่าตัวคนเล็กน้อยและเศษอื่นๆ ลอยอยู่ในน้ำทะเล ท่าทางต้องดำลงไปด้านในจึงได้พบเหยื่อขนาดใหญ่
“ข้ามีคู่หมั้นแล้ว เพียงแต่ข้ายังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ รอจนโตเป็นผู้ใหญ่ข้าก็จะแต่งงาน คนที่หมั้นกับข้าคือคนที่มีตำแหน่งในเผ่าปิศาจของเรา ต่อไปข้าจะมีชีวิตสุขสบาย ไม่ต้องออกม มาล่าสัตว์ทะเลอีก” เยี่ยจื่อตอบนางจริงๆ และเอ่ยด้วยรอยยิ้มภาคภูมิ
จินเฟยเหยาชะงัก “อิจฉาพวกเจ้าที่ฝึกบำเพ็ญเพียงเพื่อเป็นทุนรอนและยกระดับฐานะจริงๆ การฝึกบำเพ็ญทั้งหมดคือเรื่องเล่นสนุกและไม่มีผลกระทบต่อชีวิตมากนัก”
“ฝึกบำเพ็ญเพื่อแต่งงานไม่เสี
