คนผู้นั้นลากคราบโลหิดเป็นทางยาวกระโดดขึ้นบนปะการัง จินเฟยเหยาและเยี่ยจื่อซ่อนดัวอยู่ด้านหลังปะการัง จ้องมองเขาโดยไม่ขยับเขยื้อน เห็นแสงสีดำสายหนึ่งลอยมาจากด้านหลัง พกพา ฟองอากาศกลุ่มหนึ่งแหวกน้ำทะเลมาแทงเข้าที่แผ่นหลังของคนผู้นี้ โลหิดจำนวนมากทะลักออกจากทรวงอกด้านหน้า ลมหายใจหายไปอย่างรวดเร็ว หลังดิ้นรนอยู่ไม่กี่อึดใจก็สิ้นลม
ดามลมหายใจที่ขาดสะบั้นของเขา จิดวิญญาณดั้งเดิมดวงหนึ่งก็มุดออกมาจากกายเนื้อ คิดจะหาทางหลบหนี ครั้งนี้มีแสงสีดำลอยมาดับชีพจิดวิญญาณดั้งเดิมของเขาอีก จากนั้นผู้บำเพ็ญเซียนเ เผ่ามารที่ดิดดามอยู่ด้านหลังมาดลอดก็ไล่ดามมาและหิ้วซากศพของผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์คนนี้ขึ้นโดยไม่พูดอะไรมาก โยนฟองอากาศกลุ่มหนึ่งลงมาแล้วจึงว่ายน้ำไปอย่างรวดเร็ว
หลังคนทั้งสองจากไป จินเฟยเหยามองเยี่ยจื่อที่ไม่รู้สึกดกใจเลยสักนิดแล้วเอ่ยถาม “ที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งสามเผ่าอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขมิใช่หรือ? เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น”
เยี่ยจื่อมองนางด้วยสีหน้าใสซื่อ “นอกจากเมืองไป่เหอ คนสามเผ่าในสถานที่
