ดหางทีเดียวก็พุ่งออกไปร้อยจั้ง รวดเร็วจนน่าตกใจ
“เร็วขนาดนี้เชียว!” จินเฟยเหยาคิดไม่ถึงว่าปฏิกิริยาของปลาพวกนี้จะว่องไวถึงเพียงนี้ หลบหนีได้ไวกว่าสัตว์ปิศาจบนบกมากนัก นางโยนพั่งจื่อออกไปโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง “ไล่ตามกลับม มา!” ถ้าปล่อยให้ปลาปิศาจขั้นสามตัวหนึ่งหนีรอดจากเงื้อมมือตนเองไปได้ นางยังมีหน้ามีตาอันใด คนยังหนีไม่พ้นนับประสาอะไรกับสัตว์ปิศาจ
พั่งจื่อพุ่งไปในน้ำ ใช้สองขากระทืบอย่างแรงก็พุ่งออกไปราวลูกธนูหลุดจากแล่ง จากนั้นตวัดลิ้นอย่างรวดเร็วไปรัดปลาแบกหอยที่กำลังหลบหนี ปลาแบกหอยถูกพั่งจื่อจับตัวไว้ หางปลา บนตัวก็ตั้งขึ้นคิดจะแทงลิ้นของพั่งจื่อให้ทะลุแล้วดิ้นหลุดออกมา แม้แต่เปลือกหอยสองฝาบนหลังมันยังพ่นน้ำสีดำ คิดจะทำให้ทัศนวิสัยของศัตรูด้านหลังไม่ชัดเจน
เรื่องนี้ทำให้พั่งจื่อเดือดดาล ครั้งที่แล้วลิ้นเกือบถูกคนฟัน คิดไม่ถึงว่าตอนนี้แม้แต่ปลาขั้นสามตัวหนึ่งก็คิดจะแทงลิ้นมันให้ทะลุ ขาสองข้างของมันเตะอย่างแรง ร่างพุ่งไป
