ี่เยี่ยจื่อชี้ ก็เห็นเบื้องหน้ามีปลายาวครึ่งคนตัวหนึ่งว่ายอยู่ในปะการังอย่างช้าๆ หากมิใช่เวลานี้มันกำลังว่ายอยู่พอดี จินเฟยเหยายังนึกว่ามันเป็นเพียงโขดหินที่เต็มไปด้วยปะการัง บนหลังของปลาตัวนั้นมีเปลือกหอยกว้างสองฝ่ามือ เปลือกหอยชิ้นนี้ค่อยๆ อ้าปาก ก บนเปลือกมีลายเส้นสีดำจำนวนมาก
เยี่ยจื่อทำท่าทางและถ่ายทอดเสียงมา “ผู้อาวุโส นี่คือปลาแบกหอย เปลือกหอยสองฝาบนร่างคือสิ่งที่พวกเราตามหา มุกสีดำในนั้นสามารถหลอมสร้างยามังกรคำรามได้ ปลาเปลือกหอยเฉลียวฉลา าดมาก พอมีความเคลื่อนไหวเล็กน้อยก็จะหลบหนี พวกเราต้องระวังหน่อย”
จินเฟยเหยามองเปลือกหอยลายเส้นสีดำนั่น ไม่มีอะไรแล่นมาบนหลังปลาขั้นสามทำไม ไม่เลียนแบบพรรคพวกของตนเอง ผู้อื่นเติบโตอยู่บนพื้นท้องทะเล แค่ปลาปิศาจขั้นสามเท่านั้น จำเป็นตึงเคร รียดขนาดนี้ด้วยหรือ จินเฟยเหยาว่ายออกจากด้านหลังปะการัง
ปลาแบกหอยที่ยังเอื่อยเฉื่อยตัวนั้นสะบั
