ะหลาด ต้องใช้ยามังกรคำรามไปซื้อหญ้าวิญญาณมาแก้พิษ พวกเขาใช้ยามังกรคำรามทั้งหมดจนเกลี้ยงยังไม่พอซื้อหญ้าวิญญาณอีกหลายต้น ข้าจึงให้ยามังก กรคำรามทั้งหมดแก่พวกเขา” นางชะงักไปนิดหนึ่งจึงพยักหน้าคุยโวโดยไม่ละอาย “ขอเพียงสามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ ถึงข้ายากจนก็ไม่เป็นไร”
“คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นปิศาจที่ใจดีขนาดนี้ มอบร้านให้เจ้าดูแลข้าก็วางใจ” เยี่ยจื่อมองนางอย่างยินดี คิดไม่ถึงว่าตนเองจะได้พบกับเผ่าปิศาจที่มีน้ำใจ เป็นปิศาจที่ดีจริงๆ
จินเฟยเหยาถูกชมก็รับไว้อย่างสงบโดยที่หน้าไม่แดงหัวใจไม่สั่น ติดตามเยี่ยจื่อเดินไปบ้านนาง นี่เป็นสถานที่ที่นางต้องพักชั่วคราว ทางที่ดีขอให้อาศัยอยู่อย่างสบายหน่อย
สองฟากของถนนเล็กๆ สายนี้มีร้านค้าจำนวนไม่น้อย แต่สามารถดูออกจากตัวบ้านว่าวัสดุที่ใช้ไม่ใช่ปะการังทว่าเป็นโขดหิน คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่ร่ำรวยนัก ไม่ได้มีเพียงเผ่าปิศาจ เ เผ่ามารเส้นผมหลากสีสันและเผ่ามนุษย์ที่มีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมรวมลงมาก็มีไม่น้อยส่วนมากต่างเปิดร้านเล็กๆ ร้านเล็กๆ ตั้งอยู่