เจ้าจึงไม่มียามังกรคำรามสักเม็ด คาดว่าคงตัดใจสังหารพวกสัตว์ไม่ได้ ดังนั้นจึงย ยากจนแบบนี้ ไปถึงที่ร้านคงทำอะไรไม่ได้ ทั้งยังเพิ่มมาอีกหนึ่งปากท้อง”
จินเฟยเหยาเบ้ปาก ที่แท้เผ่าปิศาจดูแคลนสัตว์ปิศาจ มีความสัมพันธ์กันอย่างไรต้องสอบถามให้กระจ่าง เพียงแต่สมองของสตรีเผ่าปิศาจผู้นี้คิดอะไรอยู่ เรื่องถูกทอดทิ้งก็คิดออกมาได้
“ใครบอกว่าข้ากับพวกมันสนิทกัน เนื่องจากข้าล่าพวกมันตามใจชอบจึงเรียกพวกมันว่าสัตว์เล็กๆ ความหมายคือสัตว์ตัวเล็กที่อ่อนแอและระดับต่ำ” พูดผิดแล้วพูดแก้ใหม่เป็นเรื่องที่ นางถนัดที่สุดจึงอ้าปากเปลี่ยนความหมายของสัตว์เล็กๆ
“แล้วเหตุใดเจ้าจึงยากจนขนาดนี้?” เยี่ยจื่อถอนโล่งอก ในเมื่อล่าสัตว์ได้ทำไมยังยากจนแบบนี้
จินเฟยเหยาหงุดหงิดมาก ยามังกรคำรามคือสิ่งของบ้าบออะไร คิดไม่ถึงว่าจะใช้เป็นเงินตราแทนศิลาวิญญาณ แต่ไม่เหมาะจะถามนางจึงมองเยี่ยจื่อแล้วเอ่ยว่า “ตอนข้ามาเจอหมู่บ้านเผ่าปิศา าจแห่งหนึ่ง เผ่าปิศาจด้านในถูกพิษปร
