อยให้นางไป” ผู้บำเพ็ญเซียนแซ่จางครุ่นคิด พลันจำได้ว่าบ้านเยี่ยจื่อเปิดร้านขายของชำ กำลังขาดคนอยู่พอดี
“เรื่องนี้ข้ายินยอม เพียงแต่ข้ายังมีสัตว์ภูติตัวหนึ่ง รวมอาหารของมันด้วยได้หรือไม่ มันมีความสามารถมาก เรี่ยวแรงเยอะทั้งยังเชื่อฟัง สามารถเฝ้าร้านได้” จินเฟยเหยาดวงตาเป็น นประกาย รีบเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม นี่คือง่วงนอนก็มีคนส่งหมอนหนุนมาให้จริงๆ ตนเองไม่เข้าใจเรื่องทุกอย่างที่นี่อยู่พอดี ทั้งยังรวมกินอยู่พร้อม จะไปหาเรื่องได้เปรียบขนาดนี้จากที่ใ ใดได้
เยี่ยจื่อเห็นนางรับปากอย่างรวดเร็วปานนี้ก็มองนางอย่างหวาดหวั่นอยู่บ้าง “เจ้ายากจนถึงเพียงนี้ คงมิใช่ดื้อแพ่งอยู่ที่บ้านข้าไม่ยอมจากไปนะ!”
จินเฟยเหยาหางตากระตุกจากนั้นเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม “จะเป็นไปได้อย่างไร ข้ามีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลางแล้ว ออกไปฆ่าสัตว์ปิศาจเล็กน้อยคงได้ จะดื้อแพ่งอยู่ที่บ้านเจ้าไ ไม่ยอมจากไปได้อย่างไร ข้าทำเพื่อใช้ห
