แล้วตะโกนว่า “พั่งจื่อ รีบใช้ลิ้นตวัดคว้าสิ่งของไว้ ตอนนี้ยังเข้าไปในเส้นทางไม่ได้จะตายเอา”
พั่งจื่อย่อมไม่อยากตาย ใช้ลิ้นตวัดไปบนก้อนหินโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เป้าหมายคือหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่ยื่นออกมาจากก้อนหิน
ทว่าคนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต แลเห็นว่าลิ้นกำลังจะพันบนหินยักษ์ ฮุ่นตุ้นกลับพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน เป้าหมายคือผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตสองค คนที่ทำให้เส้นทางเสถียร พวกเขาสองคนรู้ว่าเส้นทางมีความสำคัญต่อสำนักหลิงเถี่ยวมาก ถึงด้านข้างต่อสู้กันจนโกลาหลก็ยังไม่จากไปแม้ครึ่งก้าว ไม่รู้เพราะเหตุใดฮุ่นตุ้นจึงหมายตาพวกเขาสองคน ฮุ่นตุ้นเพิ่งโยนลมหมุนออกมา พอไหวมือเล็กน้อยก็นำขลุ่ยตี๋สีแดงออกมาคิดจะเป่าใส่คนทั้งสอง
ทว่าลิ้นของพั่งจื่อมาพันบนข้อเท้าเปลือยเปล่าของฮุ่นตุ้นโดยไม่เบี่ยงเบนเข้าพอดี
“อา! เจ้าสารเลว รีบปล่อยแล้วทำอีกครั้ง” พอเห็นว่ารัดโดนฮุ่นตุ้น จินเฟยเหยาก็ด่าทออย่างมีโทสะ
ส่วนฮุ้นตุ้นก็คิดไม่ถึงว่าจะถูกลิ้นอันน่าขยะแขยงพันไว้ กำลังคิดจะสลัดหลุด เนื่องจากอยู่ใกล้ปากทางอย่างยิ่ง จินเฟยเหยา
