และพั่งจื่อจึงถูกลม มหมุนบวกแรงดูดของตัวเส้นทางฉุดดึงให้พุ่งเข้าไปในนั้น ส่วนฮุ่นตุ้นถูกลิ้นของพั่งจื่อลากเข้าไปใกล้เส้นทางด้วย
ถ้าฮุ่นตุ้นถูกดูดเข้าไปก็ย่ำแย่แล้ว!
เจ้าสำนักอดเอ่ยด้วยโทสะไม่ได้ “ฟันลิ้นนั่น จะสูญเสียฮุ่นตุ้นไปไม่ได้!” ใช้มือขว้างของวิเศษอันคมกริบชิ้นหนึ่งไปที่ลิ้นของพั่งจื่อที่ยังอยู นอกเส้นทาง
ทว่าของวิเศษกลับเบี่ยงเบนไปเล็กน้อยเนื่องจากเวทมนตร์ของฮุ่นตุ้น เพียงกรีดผ่านตรงที่ติดกับลิ้น จากนั้นทุกคนก็เบิกตามองดูฮุ่นตุ้นถูกลากเข้าไ ไปในเส้นทาง
ลมหมุนค่อยๆ หายไป ตรงก้อนหินนอกจากเส้นทางที่อยู่ในมือของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตสองคนดังเดิม ก็เป็นกลุ่มผู้บำเพ็ญเซียนซึ่งถูกฮุ่นตุ้น นโจมตีกระเจิดกระเจิงกำลังมองดูฮุ่นตุ้นหายไปอย่างนิ่งงันราวกับไก่ไม้
………………………….
[1] มู่อวี๋ หรือ ปลาไม้ เป็นไม้แกะสลักรูปปลาตรงกลางกลวง ใช้เคาะระหว่างสวดมนต์ของพุทธมหายาน
