ำนักหลิงเถี่ยวก็ไม่ขาดทุน
มองกล่องที่ส่องแสงวิบวับบนพื้นสามสิบกล่อง จินเฟยเหยาเอ่ยถามผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ “พวกเจ้าจะมาเลือกด้วยกันหรือไม่?”
“สหายเซียนเลือกก่อนเถอะ ถึงอย่างไรก็ได้เพียงคนละหนึ่งชิ้น” ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ไม่รีบร้อน ถึงกินยาเสริมพลังอย่างรวดเร็ว ร่างกายยังรู้สึก กไม่สบาย สำนักหลิงเถี่ยวคงไม่พูดแล้วไม่รักษาคำพูดหรอก ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนั้น ทั้งยังต้องตั้งใจเลือกสักหน่อย เลือกกล่องไหนดีนะ จะเลือ อกส่งๆ ไม่ได้
“เช่นนั้นข้าเลือกก่อนนะ” เห็นตนเองได้เลือกคนแรก จินเฟยเหยามองกล่องวิญญาณบนพื้นอย่างละเอียดด้วยความยินดี นอกจากสีสันแตกต่างกัน กล่องเหล่ านี้ล้วนเหมือนราวกับพิมพ์เดียว สำนักหลิงเถี่ยวช่างมีแก่ใจจริงๆ ในใจนางอดบริภาษไม่ได้ ด้านในคงไม่ใช่ว่าไม่มีของดีสักชิ้นหรอกนะ?
ช่างเถอะ สุ่มเลือกมากล่องหนึ่ง คิดถึงว่าดูแบบนี้ก็ดูไม่ออก จินเฟยเหยาจึงใช้มือดูดกล่องสีแดงสดไป นางถือกล่องสีแดงไปบอกปู้จื้อโหยวว่า “สี
