หยกตัวนี้กระพือหนีไปหนีมา ทว่าลับหลังพั่งจื่อกลับใช้ลิ้นทุบตีมันเป็นครั้งคราว เล่นอย่างเบิกบานใจสุดๆ
“ไหนเลยจะเร็วขนาดนั้น แค่สำนักหลิงเถี่ยวตกลงจะช่วยสนับสนุนข้า แต่อย่างน้อยที่สุดต้องมีคนของสิบเอ็ดหอสนับสนุนเกินครึ่งจึงจะได้” ปู้จื้อโหยวส่ายศีรษะหัวเราะหึๆ
“ยุ่งยากจริงๆ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะยอมทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้ ข้านึกว่าเจ้าแค่ชอบแอบดูคนอื่นไปทั่ว ไม่สนใจเรื่องมีสาระเสียอีก” จินเฟยเหยาไม่สนใจเรื่องนี้ หันหน้าไปร่วมทรมาน สุกรผีเสื้อหยกกับพั่งจื่อ
ปู้จื้อโหยวนำกล้องยาสูบแสนรักออกมาอย่างสง่างาม เริ่มสูบควันและแก้ต่างให้ตนเอง “ซื่อเต้าจิงเสนอหญ้าวิญญาณอายุหนึ่งพันปียี่สิบต้นให้ข้าใช้ชื่อนายน้อยมาทำเรื่องนี้ เจ้ ากินคนก็สามารถเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียร แต่ข้าทำไม่ได้จึงต้องใช้ยา”
“หญ้าวิญญาณอายุหนึ่งพันปี? มีค่ามากหรือ” หลังจากจินเฟยเหยาเจี๋ยตันก็ไม่เคยกินยาอีกเลยจึงนึกราคาของหญ้าวิญญาณไม่ออก ในอดีตต่อให้กินหญ้าวิญญาณก็กินอายุหลายสิบปี อย
