ย่างมากที่สุดก็อายุหลายร้อยปี จินเฟยเหยาเคยเห็นหญ้าวิญญาณอายุพันปีที่ใต้เท้าหลง เพิ่งได้มาไว้ในมือก็ถูกแย่งชิงไป
“มีแต่เจ้าที่ใช้ตานสัตว์ปิศาจมาคำนวณราคา ผู้บำเพ็ญเซียนแทบทั้งหมดต่างใช้หญ้าวิญญาณทำการซื้อขาย สิ่งของล้ำค่าไม่อาจใช้ศิลาวิญญาณคำนวณได้ ทุกคนชอบรับหญ้าวิญญาณมากกว่า ต่อไป ปถ้าเจ้าเจอหญ้าวิญญาณข้างนอก ทางที่ดีขุดมาให้หมด จะได้ใช้แลกเปลี่ยนตอนเจอของดีๆ” ปู้จื้อโหยวเตือนนาง
ถึงหญ้าวิญญาณส่วนใหญ่ที่เติบโตในป่าโลกวิญญาณมีน้อยมาก ผู้บำเพ็ญเซียนค้นหาหญ้าวิญญาณไปทั่วราวกับตั๊กแตน สิ่งที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ล้วนขนย้ายกลับไปหมด สิ่งที่เคลื่อนย้ายไ ไม่ได้ก็เฝ้าจนกระทั่งเติบโตเต็มที่ มีเพียงโชคดีอยู่ในสถานที่ใหม่ซึ่งมีคนไปมาน้อยจึงสามารถได้เจอกับหญ้าวิญญาณอายุหลายร้อยปี ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าหญ้าวิญญาณอายุหนึ่งปีขึ้น นไปก็เป็นสิ่งของล้ำค่าที่ทำให้สัตว์ปิศาจเลื่อนขั้นและเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรได้ ปกติยังไม่เติบโต
