สาเหตุว่าทำไมโลกระดับเทพมีสัตว์ปิศาจขั้นเก้ามากมายทว่ากลับไม่มีเผ่าปิศาจปรากฏตัวขึ้น?” จินเฟยเหยาลุกขึ้นนั่ง พย ยายามให้ปู้จื้อโหยวไปสอบถามเรื่องนี้
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางผิดหวังคือปู้จื้อโหยวปฏิเสธอย่างเกียจคร้าน “ไม่สนใจ สอบถามเรื่องนี้ยากเกินไป อีกทั้งข้าจะไปหาใครมาแลกเปลี่ยนข้อมูล มีหรือไม่มีเผ่าปิศาจน่าจะเป็นเรื่องท ที่เผ่าปิศาจร้อนใจ ไม่มีก็ยิ่งดี จะได้ไม่เจอหน้าก็ต้องสู้กัน ไม่ปลอดภัยอย่างยิ่ง ถ้าเจ้าอยากรู้ขนาดนี้จ่ายหญ้าวิญญาณพันปีให้ข้าสิบต้น ข้าจะหาเวลาว่างไปตรวจสอบให้”
“เชอะ หญ้าวิญญาณหนึ่งปีจะเอาหรือไม่ ตอนนี้ข้าให้เจ้าสองเท่าเลย” จินเฟยเหยากัดฟันด่าทอ
“ฮ่าๆ ไม่มีหญ้าวิญญาณก็ไปสืบเอง”
ห้าวันต่อมา สำนักหลิงเถี่ยวก็หากำลังคนได้พร้อม ถึงอย่างไรผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ในสำนักใหญ่ขนาดนี้ก็มีจำนวนไม่น้อย จินเฟยเหยาและปู้จื้อโหยวออกมานานแล้ว มอง แวบเดียวก็เห็นฮุ่นตุ้นอยู่ในนั้น
คิดไม่ถึงว่าจะพาฮุ่นตุ้นมา!
จินเฟยเหยาต
