แต่ละวันใช้ชีวิตน้อยๆ อย่างเบิกบานใจแทบตาย” จินเฟยเหยาเหล่มองเขาแวบหนึ่ง ไม่เข้าใจว่าเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นมีอะไรน่าค้นหา แต่คิ ดๆ ดู เป็นไปได้ว่าเนื่องจากตนเองไม่มีคนรู้จัก ดังนั้นจึงไม่สนใจเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นว่าจะทำอะไร ลองนับคนที่ตนเองรู้จัก ดูเหมือนจะไม่มีความอยากรู้เลยสักนิด
ระหว่างที่สนทนา ผู้บำเพ็ญเซียนที่ติดตามอยู่ด้านหลังขบวนรถจำนวนไม่น้อยจากไปเอง ที่นี่มีประตูเมืองสิบสองแห่ง ไม่จำเป็นต้องเดินตามก้นขบวนรถเข้าเมือง ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าขบวนเด ดินช้าแทบตาย ทั้งยังถูกคนนึกว่าเป็นผู้ติดตามอีก
ทว่าจินเฟยเหยากลับไม่ได้จากไป ถ้าพลัดหลงคิดจะตามรอยก็ลำบากแล้ว โชคดีที่มีคนเข้าเมืองมากมาย นางติดตามอยู่ห่างหน่อยก็ไม่ทำให้เกิดความสงสัย พอเข้าเมืองทางประตูเมืองก็เกิ ดความยุ่งยากขึ้น ในเมืองไม่อนุญาตให้ผู้บำเพ็ญเซียนเหาะเหิน มีเพียงเรือเหาะ รถวิญญาณของสำนักฟ้า และผู้บำเพ็ญเซียนที่มีอำนาจพิเศษจึงสามารถบินได้ ดังนั้นจินเฟยเหยาและป
