งบำเพ็ญเพียรขั้นนี้ตายอ อยู่ในทะเลได้ เผ่าปิศาจมีอยู่ทุกแห่งหน” ปู้จื้อโหยวเห็นนางเข้าใจผิดจึงอธิบาย
จากนั้นเขาก็เอ่ยเบาๆ กับตนเองว่า “ถ้านำของสิ่งนี้ออกมาเร็วหน่อย ใต้เท้าหลงคงไม่ต้องออกจากโลกระดับเทพไปท่องเที่ยวหาประสบการณ์”
จินเฟยเหยาหูไวได้ยินเข้า ไม่ได้อ้าปากสอบถามว่าใต้เท้าหลงหนีไปที่ใด ไปท่องเที่ยวหาประสบการณ์ ทั้งยังไปจากโลกระดับเทพแล้วก็แสดงว่าแตะต้องตนเองไม่ได้ โชคดีจริงๆ
ในเวลานี้เอง ปู้จื้อโหยวเงยหน้าขึ้นมองนางแวบหนึ่งและส่ายศีรษะอย่างขบขัน
“เจ้ารีบทำแผนที่เถอะ ทิ้งต้นฉบับไว้ก็พอ ข้ายังมีธุระต้องไปโลกวิญญาณเหอเซี่ยสักครา แค่รอเจ้าก็เสียเวลาข้ามากแล้ว ถ้าไม่รีบไปตอนนี้จะไม่ทัน” จินเฟยเหยาร้อนใจคิดจะไป ใ ในเมื่อเจรจาเสร็จแล้วก็คิดจะไปทันที
ปู้จื้อโหยวแปลกใจ นางยังมีเรื่องอะไรอีก “เจ้าจะรีบไปทำไม?”
“ปล้นชิง”
“…”
“ไม่ต้องรีบ เจ้ารอข้าไม่กี่วัน ข้าจัดการธุระที่นี่หน่อย หลังจากสั่งเรื่องแผนที่แล้ว ข้าจะไปโลกวิญญาณเหอเซี่ยสักครา” ปู้จื้อโหยวตอบ
“เจ้าจะไปโลกวิญญาณเหอเซี่ยทำไม
