? สิ่งของพวกนั้นเป็นของข้านะ อย่านึกว่าเจ้าเข้าร่วมกลางคันแล้วข้าจะแบ่งให้” จินเฟยเหยามองเขาอย่างเจ็บเนื้อ หรือได้ยินว่าตนเองจะไปปล้น ปู้จื้อโหยวจึงอยากเข้าร่วมด้วย?
ปู้จื้อโหยวมีสีหน้าไม่พอใจและส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างรังเกียจ “ผู้ใดอยากไปปล้นกับเจ้า เรื่องไปเปิดร้านที่โลกวิญญาณเหอเซี่ยยังเจรจาไม่สำเร็จ ข้าต้องไปด้วยตนเองสักครา ทางเ เดียวกันพอดี ใครอยากไปทำการค้าพรรค์นั้นกับเจ้า”
“เช่นนั้นก็ดี” ได้ยินเขาพูดแบบนี้จินเฟยเหยาก็โล่งอก จะให้เขาเอาเปรียบโดยไร้เหตุผลไม่ได้
นางคิดว่าปู้จื้อโหยวเป็นนายน้อยของซื่อเต้าจิง ซื่อเต้าจิงก็มีอยู่ทั่วทุกที่ ต้องหาศิลาวิญญาณได้ไม่น้อยแน่นอน ตนเองติดตามเขาต้องอยู่ดีมีสุขเสียแปดส่วน แต่หลังจากผ่า านมาหลายวัน จินเฟยเหยาจึงพบว่า นอกจากปู้จื้อโหยวขายข่าวสารให้ซื่อเต้าจิงเพื่อหาศิลาวิญญาณเล็กน้อยก็ไม่ได้ผลประโยชน์ใดๆ จากที่นี่เลย
เป็นนายน้อยชัดๆ กลับใช้ชีวิตเหมือนสายข่าวธรรมดา หลังจากจิน
