าย
“เจ้า…” จินเฟยเหยากลอกตาใส่เขา นึกว่าจะหาคนที่คิดบัญชีเป็น ทำอยู่นานกลับคิดจะหาคนที่คิดบัญชีไม่เป็น แบบนี้ตนเองจะได้ตัดสินใจได้สะดวก
แต่คิดๆ ดูสยงเทียนคุนก็ไม่มีพรสวรรค์ทางด้านนี้ มีแต่สวรรค์จึงรู้ว่าเขาทำการค้าหรือไม่ ไม่แน่ว่าตอนนี้ยังกำลังปล้นชิงอยู่ หาศิลาวิญญาณได้เล็กน้อยก็ไม่เลว อินเยวี่ยม มีวิธีทำการค้า ร่วมมือกับเขาต้องได้ศิลาวิญญาณไม่น้อยแน่ การพัฒนาสำนักน่าจะไม่มีปัญหา ถ้าไม่มีกำลังทรัพย์สำนักก็พัฒนาไม่ได้ โดยพื้นฐานแล้วศิษย์ในสำนักล้วนกินฟรี ใช้คนไปท ทำงานนิดหน่อยก็ต้องให้ศิลาวิญญาณแก่พวกเขา
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงบอกชื่อและฐานะของสยงเทียนคุนแก่อินเยวี่ย เกรงว่าเขาไปหาแล้วสยงเทียนคุนจะไม่เชื่อเขา จินเฟยเหยาจึงนำป้ายหยกออกมาแล้วใช้การรับรู้ทิ้งคำพูดไว้ใ ในนั้น ทั้งยังกำชับอย่างละเอียด ไม่ให้อินเยวี่ยรังแกมากเกินไป แบ่งผลประโยชน์ให้สยงเทียนคุนบ้าง
จินเฟยเหยาสั่งเร