“จริงสิ ข้ามีเรื่องขอคำชี้แนะหน่อย หลังจากพวกท่านตายก็เก็บวิญญาณไว้ที่เผ่าปิศาจหมดหรือ?” จินเฟยเหยาครุ่นคิดแล้วเอ่ยถามอย่างใจกล้า
มังกรปิศาจชะงัก ตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด “เปล่า หลังจากตายแล้วพวกเราเหาะขึ้นแดนสวรรค์โดยตรง ผู้ใดจะทิ้งวิญญาณจริงไว้ที่เผ่าปิศาจ ไม่ได้บ้าเสียหน่อย”
จูเชวี่ยโกหก หรือจูเชวี่ยถูกคนหลอก...จินเฟยเหยาคิดได้ทันที ก่อนหน้านี้ก็รู้สึกว่าไม่น่าเชื่อถือ พูดจาเหลวไหลจริงๆ เสียด้วย แต่ถ้าพูดแบบนี้ วิญญาณจริงเหล่านั้นคือสิ่งใด ?
“สัตว์เทพพวกนั้นมันเรื่องอะไรกันแน่? ไม่อยู่ที่โลกระดับเทพดีๆ กลับเข้าสิงร่างวิ่งพล่านไปทั่ว อยู่ว่างไม่มีอะไรทำหรือ ดูสิว่าทำร้ายคนมากมายเพียงใด โลกวิญญาณน้ำพุเหล ลืองก็เป็นหายนะที่สัตว์เทพอย่างพวกท่านสร้างขึ้น” จินเฟยเหยาไม่พอใจอย่างยิ่ง ถ้ามิใช่เทาเที่ยมาหาตนเองอย่างงุนงง เกรงว่าตอนนี้ตนเองคงเข้าสำนักที่ไม่เลวแห่งหนึ่งในโลก กวิญญาณเป่ยเฉินและอาศัยพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นกำ
