เนิดใหม่เป็นผู้อาวุโสไปแล้ว ถึงตอนนั้นคงมีศิษย์นับไม่ถ้วน ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น ใช้ชีวิตอย่างอิสระผ่อนคลายก็พอ
ตอนนี้ตนเองต้องร่อนเร่ไปทั่ว กินใช้อย่างประหยัดเพราะพวกเขาทำร้ายแท้ๆ
ถ้ามังกรปิศาจมีดวงตา ตอนนี้ต้องถูกนางถลึงตาใส่อย่างดุร้ายแน่นอน “นิสัยของเจ้าเหมือนเจ้าอ้วนเทาเที่ยจริงๆ ไม่ถูกสิ เจ้ายังหน้าไม่อายยิ่งกว่ามันอีก คนอย่างเจ้าได้วิญญาณจริง ของเทาเที่ยคือโชคดีแล้ว เจ้ายังจู้จี้อีก ถึงผู้อื่นอยากได้ก็ไม่ได้ ถ้าไม่มีเทาเที่ยคุณสมบัติขยะอย่างเจ้าคิดจะเลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่คือเรื่องเพ้อฝัน”
“ใครว่า ไม่มีเทาเที่ยข้ายังเลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่ได้ดังเดิม” จินเฟยเหยาปากแข็ง ไม่ว่าใครถูกด่าว่าเป็นสิ่งไร้ประโยชน์คงไม่เบิกบานใจ นางไม่ยอมรับว่าตนเองไม่มีเทาเที่ยก ก็เลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่ไม่ได้
“ฮึ” มังกรปิศาจส่งเสียงขึ้นจมูก “ถ้าไม่มีพลังบำเพ็ญเพียรที่เทาเที่ยกินคนคอยส่งเสริมเจ้า เจ้าเลื่อนขั้นได้ก็แปลกแล้ว อีกทั้งคุณสมบัติอย่างเจ้า กินสิบคนดูดซับได้แค่คนเดียว
