นขายออกไปก็ใช้ได้แล้ว คาดว่ามีคนจำนวนมากยินดีซื้อ ทำกำไรได้ก้อ อนใหญ่”
อินเยวี่ยถอนหายใจ “ผู้อาวุโสท่านนั้นเคยบอกตอนมอบกระจกสภาพโลกวิญญาณให้ข้า สิ่งนี้แค่หลอมสร้างเล่นสนุกๆ ถ้าคัดลอกแล้วเผยแพร่ออกไปต้องขายไม่ได้ศิลาวิญญาณแน่ ได้แต่ใช้เ เพื่อความสะดวกของผู้บำเพ็ญเซียน ถ้าอยู่ในมือข้าแล้วแลกศิลาวิญญาณไม่ได้จะทำให้ข้านอนไม่หลับตอนกลางคืน ดังนั้นข้าจึงขายของเดิมออกไป แต่ถ้าทำได้ ข้าอยากให้เจ้าคัดลอกและเผย ยแพร่ออกไป”
“เพราะเหตุใดต้องคัดลอกและเผยแพร่ออกไป? ทั้งยังต้องแถมป้ายหยกอีก” พอจินเฟยเหยาได้ฟัง นี่คือเรื่องที่ทำดีแต่ไม่ได้ดีมิใช่หรือ? ทั้งยังไม่มีความจำเป็นด้วย
“มีประโยชน์สิ ถ้าโลกเหล่านี้เชื่อมถึงกันทั้งหมด ความเคลื่อนไหวของสินค้าจะยิ่งมากขึ้น ของวิเศษที่สามารถฟื้นฟูโลกวิญญาณน้ำพุเหลืองจะถูกคนค้นพบ แบบนี้ก็จะสามารถซื้อสิ่งของที เหมือนอัคคีเมฆาได้เร็วหน่อย ถึงอย่างไรอาศัยความสามาร
