ผยแพร่แผนที่ออกไป เจ้าจะได้รอให้ผู้อื่นซ่อมแซมเส้นทางเสร็จ จากนั้นก็ไปเปิดร้านที่โลกวิญญาณอื่น เจ้าต้องใช้ศิลาวิญญาณมากเพียงใ ใดกันแน่!” จินเฟยเหยามองเขา เจ้าหมอนี่ให้ข้ากระจายแผนที่ออกไปเพราะเหตุนี้จริงๆ ด้วย
อินเยวี่ยเม้มปากหัวเราะ “ไม่มากเท่าไร อีกทั้งนอกจากข้า ศิษย์ที่เป็นลูกน้องเหล่านี้เป็นศพทั้งหมด มีเพียงโลกวิญญาณที่รับผู้ฝึกวิชาชั่วร้ายข้าจึงเปิดร้านได้ อีกทั้งสถานที ซึ่งมีคนมากที่สุดกลับเป็นโลกวิญญาณอันเที่ยงธรรม การค้าของข้าไปไม่ถึงทางนั้น กระทบกับการหาศิลาวิญญาณอย่างมาก”
“เจ้ายินดีร่วมมือกับคนอื่นหรือไม่? ข้ารู้จักคนผู้หนึ่ง ยากจนมาก ไม่รู้ว่าตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่อย่างไร ต้องเลี้ยงดูสำนักใหญ่แห่งหนึ่ง ทั้งยังใฝ่ฝันจะสร้างสำนักอันยอดเยี่ยม ก่อนหน้านี้ตอนข้าเห็นเขา เขาก็ปลอมตัวเป็นสตรีออกปล้นทรัพย์ไปทั่ว ถ้าเจ้ายินยอมร่วมมือกับเขา ข้าคิดว่าเขาน่าจะยอมเปิดร้าน จินเฟยเหยานึกถึงปิศาจยากไร้ขึ้นได้ ไม่รู้ว่า
