นี้นะ
“เปล่าหรือ?” จินเฟยเหยาลูบคางด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ท่านไม่ต้องเกรงใจ ข้าพูดได้ทำได้มาตลอด จะไม่เอาสิ่งของของท่านไปโดยไม่ทำงานแน่”
“ไม่ให้!” มังกรปิศาจคำราม
จินเฟยเหยาสีหน้าแปรเปลี่ยน ตวาดอย่างเข้มงวด “อาละวาดเป็นเด็กๆ ไปได้ หรือท่านไม่อยากกลับแดนสวรรค์! แสร้งทำท่าหยิ่งในศักดิ์ศรีให้มันน้อยๆ หน่อย รีบตัดสินใจ ข้าไม่มีเวลามาช ชักช้าเป็นเพื่อนท่านที่นี่ ยังมีเรื่องสำคัญรอให้ข้าไปทำอีก!”
นางตวาดแบบนี้ทำให้อินเยวี่ยและมังกรปิศาจตะลึงงัน
เหตุใดมังกรปิศาจจะไม่อยากกลับแดนสวรรค์ เพียงแต่คนขั้นว่างเปล่าช่วงกลางอย่างอินเยวี่ยค้นหาอยู่นานก็หาสิ่งของไม่พบ อาศัยคนขั้นกำเนิดใหม่อย่างนางจะหาพบหรือ?
โดยเฉพาะคนที่เทาเที่ยเลือกยิ่งไม่น่าเชื่อถือเข้าไปใหญ่!
