อเริ่มขยับเขยื้อนขึ้นมา นางวิ่งไปด้านหลังมังกรปิศาจ เลือกกระดูกหยาบเท่าครึ่งตัวคนชิ้นหนึ่ง โอบกอดแล้วคิด จะลากไป
อินเยวี่ยมองนางอย่างตกตะลึง ไม่รู้ว่านางคิดจะทำอะไร!
มังกรปิศาจยิ่งมองนางที่กำลังกัดฟันคิดจะใช้กำลังดึงกระดูกของตนเองออกมาอย่างตกตะลึงพรึงเพริด อดคำรามด้วยโทสะไม่ได้ “เจ้าคิดจะทำอะไร!” จากนั้นมันก็สะบัดกระดูก เหวี่ยงจิน เฟยเหยาเข้าไปในป่าศพทันที
ครู่หนึ่งนางก็วิ่งกลับมา เอ่ยอย่างมีโทสะ “มังกรเฒ่าอย่างท่านตระหนี่เกินไปแล้ว ข้าช่วยท่านหาวิญญาณจริงและเลือดเนื้อปลดปล่อยท่านกลับแดนสวรรค์ แค่กระดูกนิดๆ หน่อยๆ ท่านก็ ตัดใจให้ข้าไม่ได้ ต้องให้ค่ามัดจำหน่อยสิ มีที่ไหนทำงานอย่างเดียวโดยไม่ให้ค่าแรง!”
“ข้าให้เจ้าไปหาวิญญาณจริงและเลือดเนื้อเมื่อใด! อย่างเจ้าหรือจะหาวิญญาณจริงและเลือดเนื้อพบ ฝันไปเถอะ” มังกรปิศาจเดือดดาลอย่างยิ่ง ยายคนไร้ยางอาย ทำไมจึงมีคนหนังหน้าหนาเหมื อนสหายเก่าถึงขั้น
