การบำเพ็ญเพียรของพวกเขาสูงขึ้นก็จะแยกตัวออกไปอยู่ คนเดียว ถือว่าเป็นอำนาจส่วนหนึ่งของตนเอง
ถึงจะไม่มีการต่อสู้ แต่ถ้าอยากจะอยู่อย่างหยิ่งทะนง ผู้ที่มีกำลังคนมากมายจะอยู่อย่างอิสระกว่า คนยังแบ่งเป็นระดับชั้น เซียนในแดนเซียนก็เช่นเดียวกัน
เทียบกับวิธีการส่งของแบบหว่านแหของบรรดาผู้บำเพ็ญเซียน วิธีการของสัตว์เทพแห่งเผ่าปิศาจเรียบง่ายกว่ามาก แค่โยนวิญญาณจริงลงไปและอาศัยความชื่นชอบเลือกคน ขอเพียงเลื่อนขั้ นเหาะขึ้นมาได้ ขึ้นสวรรค์แล้วก็คือลูกน้องของพวกมัน
“ข้าไม่เอานะ! เทาเที่ยที่กินแม้กระทั่งก้นของตนเอง ข้าไม่ติดตามเจ้าวิปริตแบบนั้นหรอก เคล็ดวิชาทงเสินล่ะ พวกมันก็ทำใช่หรือไม่!” จินเฟยเหยาตระหนักได้ว่าถ้าวันหน้าตนเอง เหาะขึ้นไป ต้องมีชะตาชีวิตที่อนาถอย่างยิ่งแน่นอน จึงเดือดดาลขึ้นมา
เจ้าตัวขาดไหวพริบแบบนั้น มีแต่สวรรค์จึงรู้ว่าโง่งมเพียงใด ไม่อยากติดตามคนแบบนี้หรอก ถึงต่อไปสามารถแยกจากพวกเขาไปอยู่ตัวคนเดียว แต่ติดตามเทาเที่ยต้องถูกคน
