หัวเราะเยาะแน่นอ อน
อินเยวี่ยส่ายหน้า “เคล็ดวิชาทงเสินเป็นเคล็ดวิชาที่เซียนของเผ่ามารและเผ่ามนุษย์สร้างขึ้นเพื่อไม่ให้เผ่าปิศาจได้เปรียบง่ายๆ”
“หมายความว่ามีวิธีหลุดพ้นจากวิญญาณจริง?” จินเฟยเหยาตระหนักถึงเรื่องนี้ได้ทันทีจ้องมองอินเยวี่ยพลางเอ่ยถาม
“ยากมาก ถ้าเจ้ายอมทำลายพลังบำเพ็ญเพียรของตนเองให้กลายเป็นคนธรรมดา วิญญาณจริงจะไปหาคนอื่นเอง” อินเยวี่ยยิ้ม ไม่มีใครตัดใจทำได้เลย
“ทำลายพลังการบำเพ็ญเพียรของตนเอง เรื่องนี้ข้าไม่ยอมหรอก” จินเฟยเหยาปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด แต่นางพลันแย้มยิ้มชั่วร้าย “ฟังคำพูดของเจ้าแล้วข้าคิดได้วิธีหนึ่ง หลังจากเ เหาะขึ้นไปแล้วไม่ต้องสนใจเจ้าเทาเที่ยนั่น”
“วิธีอะไร?” อินเยวี่ยเอ่ยถามอย่างสงสัย แม้แต่มังกรปิศาจก็ยกหัวขึ้นมาอย่างสนใจ แอบฟังเงียบๆ
จากนั้นได้ยินจินเฟยเหยาเอ่ยอย่างห้าวหาญ “เซียนเผ่ามารและเผ่ามนุษย์ที่เหาะขึ้นไปล้วนไม่เกรงกลัวเผ่าปิศาจ ทั้งยังสร้างเคล็ดวิชาทงเสินออกมาได้ต้องร้ายกาจกว่าสัตว์เทพเหล ล่านั
