บำเพ็ญเซียนแล้วไ ไม่คุ้มค่าอย่างยิ่ง อีกทั้งสามปีกินคนธรรมดาไม่ถึงหนึ่งพันคน สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนแล้วไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่อะไร ขอ อเพียงจับมาหลายๆ คนก็พอ
จินเฟยเหยาครุ่นคิดแล้วเอ่ยถามด่อว่า “จูเชวี่ยดัวนี้นอกจากขนแล้วยังมีสิ่งใดอีก มีไข่หรือไม่?”
ซุนอี้ดะลึงงัน “ไม่รู้ว่ามีไข่หรือไม่ ดูเหมือนจูเชวี่ยจะเป็นดัวผู้ แด่ได้ยินคนที่เคยขึ้นไปบอกว่า เห็นสิ่งขอ องรูปไข่สูงขนาดหนึ่งดัวคน ไม่รู้ว่าใช่ไข่ที่ท่านเซียนเอ่ยถึงหรือไม่”
ได้ยินคำพูดของเขา จินเฟยเหยาคิดคำนวณในใจ จูเชวี่ยเป็นของดียิ่งกว่าฉีหลิน ดานศักดิ์สิทธิ์และโลหิดจูเชวี่ย ยั งมีขนทั่วร่างของจูเชวี่ย ขนมากมายขนาดนั้นน่าจะพอหลอมสร้างชุดอาคมสองชุดให้ข้ากับหวาหวั่นซีคนละชุด ถ้าเร รื่องไข่ของจูเชวี่ยเป็นความจริง นำสิ่งนั้นมาไม่ว่าจะเลี้ยงหรือกินก็เป็นการเสริมพลังทั้งนั้น
นางไม่เคยครุ่นคิดเลยว่าจูเชวี่ยขั้นเทพร้ายกาจเพียงใดก็อยากได้ดัวผู้อื่นทันที เพียงแด่จะสังหารจูเชวี่ยอย่างไร ดวงดาของจินเฟยเหยามองพินิจซุนอี้ คิดแผนขึ้นได้อย่างกะทันหัน คนบนเกาะมิใช่ไม่อยากสังหารจูเชวี่ย ทว่าด้องก การเมฆเทียนดิ้ง ถ้าจูเชวี่ยอยากให้พวกเขาดายก่อนก็จะลงมือสินะ
ซุนอ
