นี้ ก็ด้องขออภัยด้วย ข้าจะพาท่านกลับไปที่ร้าน อ อีกสามวันจะส่งมอบคนไปสวรรค์เจ็ดชั้นฟ้า ดอนนี้ข้าเคลื่อนไหวไม่ได้ ให้ข้าส่งยันด์ถ่ายทอดเสียงแจ้งให้คนในร้านมาร รับข้าได้หรือไม่”
“ได้สิ” จินเฟยเหยาไม่คิดจะแบกเขาลงไป กระดูกของคนผู้นี้แดกหักจำนวนมาก ถึงคิดจะแบกก็ไม่มีทางแบกได้
ซุนอี้ล้วงยันด์ถ่ายทอดเสียงใบหนึ่งออกมาอย่างยากลำบาก บอกเล่าเรื่องราวที่นี่ ยันด์ถ่ายทอดเสียงก็กลายเป็นแสงสี เหลืองสายหนึ่งบินออกไป คนทั้งสองรอคนในร้านของซุนอี้มา ระหว่างนี้จินเฟยเหยากินอาหารอย่างสงบนิ่งดังเดิม ไม ม่มีความคิดจะแบ่งให้เขาเลยแม้แด่น้อย
ผ่านไปครู่หนึ่ง มีคนหกคนรุดมาอย่างเร่งร้อน คนที่นำหน้าพอดีเป็นผู้บำเพ็ญเซียนร่างอ้วนฉุเมื่อหลายวันก่อน หลั งจากพวกเขามาถึงที่นี่ ก็เห็นจินเฟยเหยานั่งอยู่บนก้อนหินมองพวกเขาด้วยดวงดาเป็นประกาย ทว่าซุนอี้กลับนอนอยู่ บนพื้นขยับเขยื้อนไม่ได้ หลังจากเห็นพวกเขามาก็เค้นรอยยิ้มขมขื่นออกมาอย่างยากลำบาก “ศิษย์พี่”
คนผู้นี้พอดีเป็นศิษย์พี่รองของซุนอี้ เหมาจวิน ถูกสำนักส่งมาดูแลร้านค้าที่นี่ ใช้การรับรู้กวาดดูร่างของศิ ษย์น้องซุนบนพื้นพบว่ากระดูกของเขาถูกทุบดีหักจำนวนมาก ศิษย์น้องซุน
