ข้างเมืองเล็กๆ ริมทะเลแห่งนี้คือท่าเรือราชวงศ์ตระกูลซู ก่อนหน้านี้ไม่มีใครออกทะเล ตอนนี้การสู้รบปะทุขึ้นยิ่ งตัดความเป็นไปได้ที่จะออกทะเลไป
คนธรรมดาในเมืองเล็กๆ หลบหนีไปหมดเนื่องจากถูกคนเผ่ามารโจมตีทำลายภายในวันเดียว แม้แต่คนเผ่ามารก็ไม่อาศัยอย ยู่ที่นี่เนื่องจากไม่ใช่เมืองสำคัญ
ในเมืองเต็มไปด้วยบ้านเรือนที่เสียหาย ท่าเรือก็ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่ง บนนั้นยังมีคราบโลหิตเป็นด่างดวง ปกติโรงเ เลี้ยงเต่าที่เลี้ยงดูเต่าทลายคลื่นอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือ ที่นี่ก็ไม่มีใครสักคน พอเปิดประตูใหญ่ เต่าทลายคลื่ นด้านในไม่เหลือเลยสักตัว
ได้ยินว่าตอนคนเผ่ามารบุกเข้ามาโจมตีที่นี่ เต่าทลายคลื่นที่โตเต็มวัยถูกฆ่ากินเป็นอาหาร มีเพียงไข่ของเต่ าทะลายคลื่นไม่กี่ใบที่ผู้ดูแลโรงเลี้ยงเต่าหอบหนีไป ตอนนี้คิดจะได้เต่าทลายคลื่นมาก็เป็นไปไม่ได้ อีกทั้งเต่ าทลายคลื่นต้องใช้เวลาเติบโตหลายร้อยปี หลังจากโตเต็มวัยจึงสามารถบรรทุกคนข้ามน่านน้ำผืนนั้นได้
จินเฟยเหยามองอินเยวี่ยด้วยสีหน้าวาดหวัง ไม่รู้ว่าเขาจะนำสิ่งใดมาข้ามทะเล สิ่งเหนือความคาดหมายของนางคือคิด ดไม่ถึงว่าอินเยวี่ยจะนำกะโหลกมนุษย์อันเกลี้ยงเกลาออกมาชิ้นหนึ่ง สะบัดมือโยน
