ลงไปในทะเล
กะโหลกเจอน้ำก็ขยายใหญ่ ครู่หนึ่งก็ขยายจนมีความกว้างสองจั้ง กะโหลกส่วนบนลอยอยู่บนผิวน้ำ
“ข้านึกว่าเจ้าจะมีเต่า คิดไม่ถึงว่าจะเป็นของแบบนี้ คงไม่จมลงก้นทะเลหรอกนะ” จินเฟยเหยาจ้องมองกะโหลกชิ้นนี้ และสำรวจละเอียดลอออย่างไม่ไว้วางใจ
อินเยวี่ยยิ้มแล้วกระโดดขึ้นไป ยืนอยู่บนหัวกะโหลกหันกลับมามองจินเฟยเหยา “ไม่ขึ้นมาหรือ? ข้าจะไปแล้วนะ”
“มาแล้ว” จินเฟยเหยารอเวลานี้มาสองปี จะไม่ขึ้นไปได้อย่างไร จึงรีบกระโดดขึ้นมาบนหัวกะโหลก หัวกะโหลกมั่นคงไม่ไหว วเอน ถึงจะลอยอยู่ในน้ำทะเลก็ยังนิ่ง
คนทั้งสองที่นั่งก็นั่ง ที่ยืนก็ยืน และออกทะเลไป
สิ่งที่ทำให้คนตกตะลึงคือดูเหมือนหัวกะโหลกชิ้นนี้ถูกคลื่นทะเลผลักไปข้างหน้าแต่กลับหลีกเลี่ยงสถานที่ซึ่งมีน้ำวน นได้ ตกใจแต่ไร้อันตรายมาครึ่งเดือนก็ออกมาพ้นน่านน้ำที่กักขังโลกวิญญาณเทียนตี้ไว้
กระจกสภาพโลกวิญญาณที่ซื้อมาจากมืออินเยวี่ย จินเฟยเหยานำกระจกสภาพโลกวิญญาณออกมาตรวจสอบดูโดยตรงโดยไม่ได้ หลบซ่อนเขา ระหว่างโลกวิญญาณเทียนตี้และโลกวิญญาณซิงหลัวมีโลกวิญญาณซั่งเยี่ยกั้นกลาง ส่วนอีกด้านหนึ่งกลับเป ป็นโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง นางเดินวนรอบหนึ่งก็ยังอยู่ในโลกวิญญาณส
