ินค้าท้องถิ่นอันสุดท้ายของโลกวิญญาณเทียนตี้ ในที่สุดเขาก็ยอมไปจากที่ นี่
จินเฟยเหยารอมาสองปีจนกระทั่งถึงวันนี้ รู้สึกทอดถอนใจอย่างยิ่งจริงๆ กำลังคิดจะกล่าววาจาสะทือนใจสักหลายประโยค ให้กับการวิ่งวุ่นในสองปีนี้ของตนเอง ก็เห็นพั่งจื่อยืนอยู่ข้างๆ มองนางอย่างตั้งใจราวกับกำลังรอนาง ขอเพ พียงนางเอ่ยปากมันจะพูดต่อทันที
จ้องมองมันอยู่นาน จินเฟยเหยาก็กลืนคำพูดที่มาถึงปากลงไป ยักไหล่และส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นชา พั่งจื่อจะพู ดว่าอะไรนางเดาได้แต่แรก มันต้องบอกว่านางติดตามอยู่ด้านหลังอินเยวี่ยอย่างเริงร่ามาตลอดทาง กินอาหารอร่อยไป ปไม่น้อย เล่นสนุกจนเบิกบานใจแทบตายทั้งวันจนลืมว่าต้องไปโลกวิญญาณโหยวอวิ๋นนานแล้ว
จินเฟยไม่นำพาเจ้าตัวใส่ร้ายป้ายสีแบบนี้ แค่ยิ้มบางๆ แล้วปล่อยผ่านไป
……………………………….
[1] ตำลึง คือหน่วยวัดน้ำหนัก เท่ากับ 0.1 ชั่ง หรือ 50 กรัม
