พูด เกินจริงไปหรือไม่ มีปราณวิญญาณก็ช่างเถอะ ไม่มีปราณวิญญาณเพียงแค่รสชาติอร่อยก็นำไปด้วย จะมีผู้บำเพ็ญเซียนระดั บสูงอยากกินมากมายปานนี้ได้อย่างไร พบเจอโลกวิญญาณมามากมายมีเพียงเชื้อพระวงศ์ของโลกวิญญาณเทียนตี้ที่มีพลังก การบำเพ็ญเพียรแต่กลับกินอาหารวันละสามมื้อโดยไม่ยอมงดเว้นอย่างเห็นได้ชัด
อินเยวี่ยยิ้มแย้ม “นี่เป็นครั้งสุดท้าย โลกวิญญาณเทียนตี้ไม่มีสิ่งของดีๆ แล้ว พวกเราไปเอามันหวานมา แล้วออกจาก ที่นี่ไปโลกวิญญาณโหยวอวิ๋นกัน”
“ไม่มีของดีแล้วแน่นอน แม้แต่มันหวานก็แย่งชิงไปด้วย สถานที่เช่นนี้ยังมีสิ่งใดที่นำมาโอ้อวดได้อีก” จินเฟยเหย ยาคิดว่าไม่ว่าการสู้รบครั้งนี้ราชันภูติจะนำพาเผ่ามารคว้าชัยชนะหรือเผ่ามนุษย์จะปราบปรามเผ่ามารได้สำเร็จ โลก กวิญญาณเทียนตี้ก็ไม่มีสิ่งของดีๆ แล้ว
สิ่งของที่เกิดและเติบโตเพียงแค่ในโลกวิญญาณเทียนตี้ โดยพื้นฐานแล้วอยู่ในมือของอินเยวี่ยทั้งหมด บางอย่างมอบ บให้จินเฟยเหยาเปล่าๆ นางยังกลัวว่าจะกินพื้นที่เลย ชื่นชมอินเยวี่ยผู้นี้จริงๆ มีพื้นที่มิติใหญ่มากเพียงใด กันแน่นะ สิ่งของที่เขาเก็บกลับมา ถึงมีพื้นที่มิติขนาดร้อยหมู่ก็คงไม่พอใช้
อินเยวี่ยนับว่ารักษาสัญญา ครั้งนี้ขุดส
