ื้อพระวงศ์ก็กลายเป็นขนมหวานของจินเฟยเหยาหมดเนื่องจากส่วนมากมีพลังบำเพ็ญเพียร
หลังจากกินอิ่ม จินเฟยเหยาก็สะบัดก้นทิ้งเมืองที่ถูกทำลายภายในวันเดียวไว้ไปหาสถานที่ทะลวงขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง
นางซ่อนตัวคราหนึ่งเป็นเวลาสามปี ค่อยๆ ดูดซับหยวนอิงที่กินลงไปเหมือนวัวและม้า กินจินตันและหยวนอิงมากมายขนาดนี้ลงไปกะทันหันร่างมนุษย์รับไม่ไหว จินเฟยเหยาได้แต่ค่อยๆ ดูดซับ ใช้เวลาสามปีเต็มๆ จึงดูดซับหมด ส่วนพลังการบำเพ็ญเพียรก็เลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง
หลังบรรลุขั้นกำเนิดใหม่ช่วงกลาง ขณะย่อยหยวนอิงไม่กี่อันที่เหลือนางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามันเพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียรไม่ได้ การกินคนไม่ได้ผลแล้ว!
เรื่องนี้ทำให้จินเฟยเหยาตกตะลึงอย่างยิ่ง ตอนแรกคืออาหารเพิ่มพลังการบำเพ็ญเพียรไม่ได้ ตอนนี้แม้แต่จินตันและหยวนอิงก็ใช้ไม่ได้ หรือว่าต่อไปได้แต่ดูดซับปราณแห่งฟ้าดินช้าๆ แล้วจะเลื่อนจากขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายเข้าสู่ขั้นแปลงจิตได้เมื่อใด
“ตานศักดิ์สิทธิ์! หรือว่าตอนนี้กินได้เพียงสิ่งนี้?” จินเฟยเหยาถอนหายใจยาว ยาที่ผู้บำเพ็ญเซียนใช้เพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรใช้กับนางไม่ได้ผล ดังนั้นหลังจากนางใช้การรับรู้กวาดดูยา
