วางมาดออกมา
แสร้งเป็นแม่ทัพได้เหมือนจริงๆ นี่คือความประทับใจที่จินเฟยเหยามีต่อเขาในยามนี้ ได้ยินราชันภูติบอกว่าถึงแม้องค์ชายใหญ่เป็นผู้นำทัพ ทว่ากลับลงมือน้อยครั้ง ออกคำสั่งอยู่ภายในกระโจมตลอด แต่จินเฟยเหยาคาดเดาว่า คนเผ่ามารคงอ่อนแอเกินไป ผู้อื่นไม่ต้องออกจากกระโจม เพียงส่งแม่ทัพหลายคนไปออกศึกก็สามารถโจมตีคนเผ่ามารให้แตกพ่ายหนีหัวซุกหัวซุนได้
นายทหารขั้นหลอมรวมร้อยคนโอบล้อมพวกเขาไว้เป็นวงกลม องค์ชายใหญ่กลับยืนอยู่นอกวง ตวาดเสียงเย็นชา “กระบวนทัพกักสัตว์!”
มือซ้ายของนายทหารขั้นหลวมรวมถือโล่ มือขวาถือหอก จากนั้นแนบติดเข้าด้วยกันล้อมคนทั้งสองไว้ และใช้หอกยาวที่เป็นอาวุธเวทชั้นบนกดทับพวกเขาราวกับกำแพงหนาม
ราชันภูติคำรามลั่น ถือขวานยักษ์ฟันไปรอบด้านทันที ท่าทางทุ่มเทสุดกำลังทำให้จินเฟยเหยาตกใจนึกว่าเขาจะปล่อยปราณมารออกมา ขวานยักษ์ของเขากวาดไปกระทบบนโล่วิญญาณก็สั่นสะเทือนทันที ทำให้การโจมตีของทหารทางนั้นหยุกชะงัก และยับยั้งการโจมตีของขวานยักษ์ไว้ไม่ได้จนต้องถอยร่นไปหลายก้าว
ส่วนจินเฟยเหยานำทงเทียนหรูอี้ออกมาอีก ยังเป็นดาบสองเล่มดังเดิม นางถือดาบฟันบนหอกยาวอันแน่นขนัดคราห
