ขาทำไป ทาสที่ซื้อมาใหม่และสัตว์ปิศาจจึงเป็นเรื่องสำคัญ จะอยู่ว่างไม่ทำการค้าแบบนี้ไปตลอดไม่ได้” ท่าน อ๋องจื้อเอ่ยอย่างเย็นชา
เปิดลานประลองมาหนึ่งพันกว่าปี ทุกวันล้วนมีศิลาวิญญาณชั้นล่างหลายพันก้อนเข้ามา มีราชันภูติขึ้นแสดงยิ่งมีศิล ลาวิญญาณเข้ามาเกินหมื่นก้อน หลายวันนี้ไม่มีสัตว์ปิศาจและทาส การค้าก็ทำไม่ได้ ทำให้ท่านอ๋องจื้อเสียรายได้มห หาศาล ตอนนี้เขาจึงไม่ว่างไปสนใจคนเผ่ามารสองคน ต้องรีบฟื้นฟูการค้าก่อน
ดังนั้นบรรดาผู้คุมจึงได้รับคำสั่งว่าไม่ต้องไปสนใจพวกจินเฟยเหยาว่ากำลังทำอะไรอยู่อีก ขอเพียงไม่หลบหนีเป็น ใช้ได้
ห้าวันต่อมา ในที่สุดวันตัดสินกับองค์ชายใหญ่ก็มาถึง
บรรดาประชาชนครุ่นคิดอยู่หลายครั้ง ถึงแม้จะมีแม่ทัพสามคนถูกฆ่าเป็นบทเรียนในครั้งก่อน แต่ยังเชื่อว่าองค์ชายใหญ ญ่จะไม่ถูกสังหาร ดังนั้นสุดท้ายคนที่ทำใจกล้าวิ่งมาชมการต่อสู้ยังนั่งอยู่เต็มลานประลอง แต่ถ้าองค์ชายใหญ่ถูก กสังหารด้วยก็ถือว่าได้ดูฉากนี้เปิดหูเปิดตาด้วยตนเอง คนยิ่งมามากฮ่องเต้ก็ไม่อาจสังหารประชาชนทั้งหมดได้
ประชาชนทุกคนต่างมีความคิดเช่นนี้ หลังจากเรื่องราวสงบลง ไม่ว่าราชันภูติตายหรือองค์ชายใหญ่ตาย การเคยได้เห็น นกับตาก
