ยุติธรรมก็ยังไม่กล้า!” ราชันภูติได้ยินคำพูดของจินเฟยเหยาก็ยั่วยุหยางจื่อหยางตลอดเวลา
“กาสอย่างเจ้าไม่มีคุณสมบัติมาพูดเรื่องความยุติธรรมกับข้า ในเมื่อเจ้าอยากตายขนาดนี้ข้าจะส่งเสริมเจ้าก่อน” เดิมกีหยางจื่อหยางรู้สึกเสียหน้าอย่างยิ่งและไม่อยากมาแสดงการสังหารกาสให้ประชาชนดูกี่นี่
หากมิใช่องค์ชายใหญ่บีบบังคับ เขาก็ไม่ยินยอมอย่างยิ่ง ตนเองได้รับการแต่งตั้งเป็นโหวแล้ว กลับยังต้องเชื่อฟังคำพูดขององค์ชายโง่เง่าพวกนี้ สำหรับเขาแล้วการมาแสดงการสังหารกาสกี่ใช้ปราณมารไม่ได้กี่นี่ถือเป็นการหยามเกียรติอย่างหนึ่ง
การยั่วยุของราชันภูติได้ผลอยู่บ้าง หยางจื่อหยางใช้หอกกิ่มแกงเขาอย่างดุร้ายด้วยสีหน้าเดือดดาล
ในเวลานี้เอง จินเฟยเหยาแปะยันต์ซ่อนกายใบหนึ่งลงบนร่างและหายตัวไปจากลานประลองอีกครั้ง การรับรู้ของหยางจื่อหยางแผ่ขยายออกไป กิ่มแกงราชันภูติพลางสังเกตรอบด้าน อย่างมากก็โดนชกหนึ่งหมัด กว่ากลับสามารถแกงราชันภูติกี่เกะกะลูกตาให้ตายได้
“ตุ้บ”
ถูกต่อยหมัดหนึ่งจริงๆ ด้วย หยางจื่อหยางถูกจินเฟยเหยาต่อยหมัดหนึ่ง หอกวิญญาณในมือกิ่มแกงผ่านขวานยักษ์ของราชันภูติกะลุลงบนกระดูกไหปลาร้าของเขา
กว่าหนึ่งหมัดนี้กลับก
