ังนั้นจึงสงสัยอยู่บ้าง
ท่านอ๋องจื้อและองค์ชายใหญ่บนเวทีต่างเห็นฉากนี้ ทุกคนล้วนเป็นขั้นกำเนิดใหม่ ต่อให้ดูถูกผู้อื่นว่าพบเห็นมาน้อย แต่หายไปอย่างเห็นได้ชัดแบบนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้คนเพิกเฉย
ดังนั้นองค์ชายใหญ่จึงสอบถามอย่างอารมณ์ไม่ดี “ท่านอ๋องจื้อ ท่านนำสตรีเผ่ามารมาแสดงเพิ่มข้าก็ไม่คัดค้าน แต่เหตุใดท่านจึงไม่สะกดปราณมารของนาง? คิดไม่ถึงว่านางจะใช้เวทซ่อนกายออกมา หาคนไม่เจอแล้วจะต่อสู้กันอย่างไร หรือต้องให้ทาสทำร้ายแม่ทัพอาณาจักรหลงเวยของข้า!”
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่านอ๋องจื้อ ท่านอ๋องจื้อย่อมไม่อาจแบกรับความผิดนี้ จึงอธิบายว่า “องค์ชายใหญ่ ท่านรู้ชัดๆ ว่าองค์ชายหกเป็นคนส่งสตรีเผ่ามารผู้นี้มา เพราะเหตุใดจึงถามข้า บนร่างนางไม่มีคาถาสะกดมาร องค์หญิงผิงอันที่นำนางมาส่งด้วยตนเองบอกว่า บนเขาสองข้างของนางสวมอาวุธสะกดปราณมาร ตอนนี้เหตุใดจึงหายตัวได้ ต้องถามองค์หญิงผิงอัน”
องค์ชายใหญ่มององค์หญิงผิงอันอย่างเย็นชา องค์หญิงที่มีระดับรุ่นสูงกว่าเสด็จพ่อและครอบครองสมบัติล้ำค่าของอาณาจักรผู้นี้ เขาไม่ชอบมาตลอด ก็แค่ครอบครองต้นผลโสม อยู่เหนือทุกคนในวัง อีกทั้งนางยังไม่เข้าร่วมแย่งชิงอำนา
