จและไม่ยืนอยู่ฝ่ายใคร ทำให้องค์ชายใหญ่ที่ชื่นชอบอำนาจรู้สึกไม่สบายใจ
ทุกคนล้วนประจบประแจงและมองดูสีหน้านาง เพียงเพื่อขอผลโสมหนึ่งผล แต่องค์ชายใหญ่ไม่เชื่อ ขอเพียงตนเองนั่งตำแหน่งฮ่องเต้ เมื่อต้องการผลโสมแค่ออกคำสั่งให้นางส่งมาก็พอ ถ้าไม่ให้ก็ลงโทษนาง ทุบตีจนนางก้มหัวเอง ย่อมต้องส่งผลโสมมา ไยต้องก้มหัวให้นางเพื่อผลไม้ผลเดียว
“องค์หญิงผิงอัน ท่านเป็นคนส่งทาสผู้นี้มาด้วยตนเอง เหตุใดไม่สะกดปราณมาร?” องค์ชายใหญ่เอ่ยถามอย่างเย็นชา
เวลานี้สมาธิขององค์หญิงผิงอันอยู่บนร่างของราชันภูติ กลัวว่าเขาจะหายวับไป นางไม่ได้ยินคำถามขององค์ชายใหญ่เลย เพียงจับจ้องลานประลองอย่างตั้งใจ มือกำแน่นดวงตาไม่กระพริบ
“องค์หญิงผิงอัน องค์หญิงผิงอัน!” องค์ชายใหญ่เห็นซูโม่โม่ไม่สนใจเขาจึงขึ้นเสียงและตะโกนอีกหลายครั้ง
ซูโม่โม่ที่กำลังมองอย่างตึงเครียดถูกองค์ชายใหญ่รบกวนจึงเอ่ยถามอย่างอารมณ์ไม่ดีทันที “ทำอะไร! ไม่เห็นว่าข้ากำลังยุ่งอยู่หรือ?”
องค์ชายใหญ่และท่านอ๋องจื้อตะลึงงันทันที องค์หญิงผิงอันถึงกับใช้ท่าทางเช่นนี้พูดจา? พริบตาองค์ชายใหญ่ก็เดือดดาล องค์หญิงผิงอันไม่เคยดุร้ายกับใครมาก่อน ตอนนี้ถึงกับดุร้ายใส่องค์ช
