ายใหญ่ที่ไม่เคยถูกคนกระทำเช่นนี้มาก่อน ทำให้เขาจุดนิดเดียวก็ติดไฟราวกับฟืนแห้งในฤดูหนาว
“องค์หญิงผิงอัน ท่านให้คนเผ่ามารที่ไม่สะกดปราณมารขึ้นประลอง จงใจทำร้ายแม่ทัพอาณาจักรเราใช่หรือไม่ นี่ท่านวางแผนจะกบฏหรือ?” องค์ชายใหญ่ถลึงตาใส่อย่างเดือดดาลและตวาดอย่างดุร้าย
เวลานี้ซูโม่โม่ถูกกรงแห่งรักกักขัง ผลโสมสิบกว่าผลก็ตัดใจยอมมอบให้ผู้อื่นได้ องค์ชายใหญ่อย่างเจ้าจะขู่ขวัญนางได้อย่างไร เห็นนางขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างหมดความอดทน “เหตุใดองค์ชายใหญ่จึงพูดเช่นนี้ บนร่างคนเผ่ามารผู้นี้มีอาวุธเวทสะกดปราณมาร ข้าไม่เห็นนางใช้ปราณมารเลยสักนิด หรือห้ามมิให้ผู้อื่นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว องค์ชายใหญ่สายตาไม่ดีจึงมองไม่ออกว่าตัวนางอยู่ที่ใด จะบอกว่าใช้ปราณมารได้อย่างไร”
ซูโม่โม่ชะงักไปแล้วยิ้มแย้มเอ่ยว่า “แม่ทัพที่สังหารศัตรูในสนามรบมานับไม่ถ้วน จัดการทาสสองคนยังต้องสะกดปราณมารของอีกฝ่าย หรือกำลังบอกว่าแม่ทัพของอาณาจักรเราเกรงกลัวคนเผ่ามารผู้นี้และกล้าสู้แต่คนเผ่ามารที่ฝึกบำเพ็ญไม่ได้ น่าเกรงขามยิ่งนัก บอกว่าจะกบฏยิ่งน่าขำเข้าไปใหญ่ ขอถามหน่อย บนโลกนี้ยังมีสิ่งใดสามารถเปรียบกับผลโสมในสวนหลังบ้านของข้าได้
