าจะเสียสละเพื่อคนผู้นี้ขนาดนี้ องค์หญิงคนนี้ยังเป็นคนที่อยู่มาสี่พันกว่าปีแล้ว ไม่คิดว่าจะตกลงสู่ตาข่ายรัก อีกทั้งยังจมดิ่งลงไปอย่างสมบูรณ์ แม้แต่ฟองอากาศก็ไม่ผุดขึ้นมา
“ข้าไม่ได้หวังจะให้เขาเข้าใจข้าหรือชอบข้า ข้าเพียงหวังให้เขาไปจากที่นี่ได้ ไปจากสถานที่ชั่วร้ายแห่งนี้ ระบบทาสทารุณเกินไป ทุกคนล้วนเหมือนกัน แค่เผ่าพันธุ์แตกต่างกลับต้องถูกทรมานแบบนี้ ข้าไม่มีความสามารถจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ เพียงหวังว่าคนที่ข้าชอบจะหลุดพ้นจากชะตาชีวิตเช่นนี้” ซูโม่โม่เอ่ยเบาๆ อย่างโศกเศร้า
จินเฟยเหยาลูบใบหน้าพลางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้ายิ่งใหญ่จริงๆ”
นางครุ่นคิดแล้วเอ่ยถามอีกว่า “จริงสิ ตอนนี้การตรวจสอบเป็นอย่างไรบ้าง ยังค้นหาข้าไปทั่วอยู่หรือไม่?”
ซูโม่โม่พยักหน้าตอบรับ “ในเมืองตรวจสอบหมดแล้ว สงสัยว่าเจ้าไม่ได้หนีเข้าเมือง ดังนั้นจึงส่งกององครักษ์วังหลวงออกไปค้นหาเจ้า เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าเจ้ามีหน้าตาเช่นไร ผู้ช่วยคนที่กลับมารายงานก็ถูกองค์ชายรองสังหารแล้ว”
“ถูกองค์ชายรองสังหารแล้ว?” จินเฟยเหยาตะลึงงัน ระดับความน่าสงสัยของเจ้าหมอนี่สูงขนาดนี้ ยังสังหารคนที่มารายงานอีก มิยิ่งน่าสงสัยเข้าไปใหญ่หรือ?
“คนผู้นั้น
