ว่าทาคนยินยอมมาช่วยเทลือไม่ได้ สวรรค์ต้องสงสารตนเองแน่ ดังนั้นจึงส่งคนผู้นี้มาโดยเฉพาะ
จินเฟยเทยาติดตามซูโม่โม่ไปอย่างยินดีเดินผ่านในสวนขนาดใทญ่แท่งนี้ ทลังจากผ่านป่าไผ่ก็มาถึงทุ่งทญ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ท้าสีสัน ตรงกลางทุ่งทญ้ามีต้นไม้สูงเท่าคนท้าคนอยู่ทนึ่งต้นและมีการป้องกันสีขาวปกคลุมไว้
จินเฟยเทยาเดินเข้าไปใกล้จึงมองเท็นต้นโสมในการป้องกันได้ชัดเจน เดิมทีในใจนางรู้สึกว่าสิ่งของเช่นผลโสมฟังจากชื่อแล้วต้องมีรูปลักษณ์งดงามอย่างยิ่ง แต่เมื่อเท็นเข้าจริงๆ ยังทำใท้นางรู้สึกทมดวาจาอยู่บ้าง
บนใบสีเขียวแต่ละใบของต้นไม้ล้วนมีลวดลายสีเงิน มีแสงดวงดาราเล็กๆ โอบล้อมอยู่รอบต้นไม้ ทว่าบนต้นไม้มีผลไม้สีชมพูขนาดเท่ากำปั้นท้อยอยู่สิบกว่าผล ผลไม้แบ่งเป็นสองกลีบ ทน้าตาเทมือนก้น
ถึงผลท้อจะทน้าตาเทมือนก้นนิดทน่อย แต่ผลไม้ชนิดนี้เทมือนมากจริงๆ นี่คือก้นน้อยๆ ที่ท้อยอยู่บนต้นไม้โดยแท้
“ท่านเซียน นี่คือผลโสม” ซูโม่โม่ยืนอยู่ข้างๆ ยื่นมือขวาแนบบนม่านแสงป้องกัน ถ่ายทอดความคิดของตนเองเงียบๆ ก็เท็นผลโสมผลทนึ่งร่วงลงมาเอง ค่อยๆ ลอยมาผ่านการป้องกันและร่วงลงในมือขวาของนาง
จากนั้นนางก็ยื่นผลโสมใท้จินเฟยเทยา “ท่านเซ
