จากนั้นจินเฟยเหยาพบว่า ตนเองสามารถขยับมือและเท้าได้
พวกหลี่รุ่ยเห็นวิญญาณมังกรเป็นครั้งแรก ได้ยินคำพูดของมันก็รู้สึกตกใจ ตนเองจะสู้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ได้อย่างไร แต่พลังการบำเพ็ญเพียรถูกสะกดไว้เป็นเพียงคนธรรมดา อย่าว่าแต่ครึ่งชั่วยาม เวลาไม่ถึงหนึ่งจิบชาก็สามารถสังหารนางให้ตายได้
“เจ้าสังหารองค์ชายสาม มอบชีวิตมา!” หลี่รุ่ยหยิบหอกยาวออกมาชี้ใส่จินเฟยเหยาและคำรามอย่างน่าเกรงขาม
จินเฟยเหยาขยับมือและเท้าได้ก็หิ้วพั่งจื่อออกมาจากในอก “อย่าแกล้งตาย เรื่องพวกนี้ขอมอบให้เจ้า เหลือชีวิตคนที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงที่สุดไว้ให้ข้า ข้ามีเรื่องต้องสอบถาม”
ตอนนั้นพั่งจื่อเกรงกลัวหลง เดิมทีนึกว่าจินเฟยเหยาตายแล้วกำลังคิดจะหนี คิดไม่ถึงว่าจะร่วงลงมาจากในเคล็ดวิชาฟ้าดินดับสูญ ดังนั้นมันจึงได้แต่หันหลังวิ่งกลับมา จินเฟยเหยาไม่สนใจมัน มันได้แต่มุดเข้าไปในอกนาง คิดไม่ถึงว่าจะถูกมังกรทองพามาถึงที่นี่ด้วย
“อ๊บ!” พั่งจื่อรับคำ แม้แต่ร่างก็คร้านจะเปลี่ยนให้ใหญ่ขึ้น ยังคงร่างขนาดเท่าฝ่ามือไว้และพุ่งเข้าใส่พวกหลี่รุ่ย
หลี่รุ่ยเห็นสัตว์สีขาวตัวหนึ่งกระโดดออกมา จากนั้นพุ่งเข้าหาพวกเขา ยังมองเ
