เข้าใส่จินเฟยเหยา
“เจ้าคิดจะทำอะไร อย่าเข้ามานะ” เห็นหลี่รุ่ยพุ่งเข้ามาหาตนเอง จินเฟยเหยาร้องอย่างตกใจ ในใจหลี่รุ่ยยินดีอย่างบ้าคลั่ง ยื่นมือมาจะคว้านาง ทว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้ากลับเป็นกำปั้น
จินเฟยเหยาต่อยออกมาหลายหมัด หลี่รุ่ยขั้นสร้างฐานจะต้านทานหมัดของนางที่เป็นของวิเศษชั้นกลางได้อย่างไร ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่านางยังมีเรี่ยวแรงสัตว์ป่าทั่วร่าง ต่อยเขาราวกับต่อยซาลาเปา
“ข้าบอกให้เจ้าอย่าเข้ามา! ข้ากำลังมีโทสะ ลงมือไม่แยกแยะหนักเบา เจ้ายังจะเข้ามารนหาที่ตาย รำคาญในการมีชีวิตอยู่แล้วสินะ!” จินเฟยเหยาต่อยไปหลายหมัด ทั้งยังเตะเขาไปหลายครั้ง ไม่ได้ใช้พลังวิญญาณสักนิดก็ต่อยหลี่รุ่ยจนปางตาย นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้น
เวลานี้พั่งจื่อก็กลับมาหลังจากกำจัดคนทิ้งหมดแล้ว นอกจากผู้ช่วยที่กลับไปรายงาน ไม่มีใครหนีรอดสักคน ถ้ามังกรทองรู้ว่ากายเนื้อของจินเฟยเหยาร้ายกาจถึงปานนี้ จะต้องไม่ปล่อยนางให้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและไปสะกดพลังวิญญาณของนางแทนเนื่องจากตนเองใกล้จะหายไปแน่
“นี่ ขอถามเจ้าสักหลายคำถาม เจ้าตั้งใจตอบดีๆ แล้วข้าจะปล่อยเจ้า” จินเฟยเหยานั่งยองๆ ตบหน้าหลี่รุ่ย ทำให้เขาได้สติเล็กน้
