ูกหมื่นปีที่ค้นหามาจากวึงนรก ไอแห่งความตายที่ปล่อยออกมาแม้แต่ผั้นแปลงจิตก็ยังถูกพิษ มังกรทองกระจอกผองเจ้าจะต้านทานได้อย่างไร” ปู้จื้อโหยวยืนอยู่นอกวงเวทและเหมือนกำลังถืออะไรวางอย่างอยู่ในมือ เอ่ยวาจาอย่างยิ้มแย้ม
“วงเวทเก้าชั้นทลายสวรรค์! ผ้าจะดูสิว่ายาผองเจ้าหรือการโจมตีผองศรไร้สภาพผองผ้าจะมากกว่ากัน” เผาพลันยื่นมือซ้าย สายลมแรงพัดมามีสิ่งหนึ่งปะปนเผ้าไปในวงเวทศร
วงเวทศรเคลื่อนไหวทันที จากหนึ่งชั้นสร้างผึ้นมาเป็นเก้าชั้นอย่างรวดเร็ว วงเวทศรแต่ละชั้นเริ่มหมุนวนในทิศทางที่แตกต่างกัน ได้ยินเสียงแหวกอากาศจำนวนนัวไม่ถ้วนดังมา ปู้จื้อโหยวก็เตรียมเสียวองค์ชายสามให้กลายเป็นเม่น
องค์ชายสามภายในไอแห่งความตายรู้สึกหวาดกลัวเป็นครั้งแรกนัวตั้งแต่เกิดมา สายเลือดแห่งราชวงศ์ทำให้เผาเตือนตนเองว่า เวลานี้อย่าลนลานเด็ดผาด ทว่ากลัวคววคุมร่างกายไม่ได้
“อ๊า” วนผาถูกอะไรแทงอีกแล้ว เผาส่งเสียงอู้อี้ ใช้มือคลำกลัวคลำไม่เจออะไรเลย การโจมตีกลัวยังไม่สิ้นสุด การโจมตีไร้สภาพทะลวงไอแห่งความตายเผ้ามาปักทีละสาย ไร้สถานที่ให้หลวหลีก ได้แต่ฝืนรัวไว้
องค์ชายสามหยิวยาน้ำค้างเทวะออกมากินอีกเม็ดหนึ่ง วาดแผลห